Scheer je weg.
Ga hem maar zoeken.
Kijk.
Laat hem los.
Grijp ze.
Mama.
Scheer jullie weg, snotapen. Naar huis.
In godsnaam. Jullie werken je altijd in de nesten.
Eigenlijk verdienen jullie, kwajongens, dit niet.
Maar... Willen jullie een koekje?
Alweer wakker? Het is bijna vijf uur.
Ik kijk tv. Ik kom straks.
Wat doe je? - Niks. Ik kom gewoon langs.
Een zoentje. Zoentje.
Je moet de wijn leveren. Dan sluit ik en krijg je je geld nooit.
Breng me alles na drie uur en ik betaal je.
Heb je Rosales gevonden? - Nee, nergens.
Thuis? - Nee.
Op kantoor? - Ik heb het nummer niet.
Waar heb je dan gezocht?
Wat moet ik met 200 blikken ravioli?
Da's niet genoeg. De werkers stelen er ook.
Ik geef je maandag de cheque.
Alles kits? - Proef eens.
Die tiramisu is veel te bitter. - Daarom heb ik mascarpone nodig.
Mascarpone is te duur. Voeg suiker toe.
En wat fatsoen misschien. - Stuurde Rosales de cheque niet?
Sandra, wat wil je?
Ja, het is donderdag.
Nee, ik zal ze ophalen.
Ik zal het niet vergeten.
Ik vergeet het niet. Ze is mijn dochter.
Sciacalli, sorry.
Mijn ex. Was ik maar weduwnaar.
Ik ben weduwnaar. - Sorry.
Het is leuk.
Rosales al gevonden? - Ik zorg ervoor.
Sciacalli, bedankt dat uw bedrijf interesse heeft voor 't restaurant,
maar ik wil niet verkopen.
Da's oké. ik snap dat u trots bent op deze zaak.
Maar met deze crisis denkt u er beter over na.
Hoezo, crisis? Het is altijd crisis.
Ik bedoel...Als er geen inflatie is, is er recessie en vice versa.
Ofwel is het het IMF, ofwel het Volksfront.
Het is altijd een van beide. Er is altijd wel iets verkeerd.
Koop de Buenos Aires. Die wil allang verkopen.
Op de hoek? Ze zijn al gesloten. U hebt nog klanten.
Hoezo, nog?
Als ik het juist heb,
is uw winstmarge de laatste twee jaar vijf punten gezakt.
En dan zijn er nog belastingen.
U moet leveranciers, klanten en werknemers achternahollen.
Uw leven lijkt een marathon.
Met alle respect,
maar 't is als die Chinezen die in 't circus borden draaiende houden.
De tijd van familiezaken is voorbij. Wij willen uw zaak gezond maken
en ze harmoniseren. We weten wat we doen.
Dit is het moment om te verkopen.
Als jullie weten wat jullie doen en kopen, moeten jullie kopen.
Nee, ik leid dit restaurant alleen.
Goed.
Denk erover na. Mijn kaartje. De cognac is heerlijk.
Ik stuur u een kistje.
Sorry, ik stortte twee dagen geleden, maar er staat niks op.
Geef me iemand die het wel weet. - Niemand weet daar iets. Teken.
Doe die bril open. De oren... - Blijf aan de lijn.
Ik heb nog een oproep.
Ik weet hoe 'n bril werkt, sufferd. - Zet hem dan op.
Hallo? Daar spreek je mee. - Wie is nu de sufferd?
Welke Juan Carlos? Nee, ik ken geen Juan Carlos.
Hallo, juffrouw? Hallo? Hallo?
Verrekte, dwaze teef. Krijg de klere, Rockefeller Bank.
Wil u een koffie? - Een ristretto.
Dag, papa.
Waar ga je heen? - Naar mama. Ga je mee?
Nee, ik kan niet. Ik heb het te druk.
Je hebt het altijd te druk.
Het is een jaar geleden.
Nee, wanneer bezocht ik 'r? - Bijna een jaar terug, in oktober.
Ja, maar het was een moeilijke tijd.
Ze mocht me toen al niet, en nu zeker niet.
Dat weet ze niet eens meer. Ze zal zo blij zijn.
Nee.
Het is haar verjaardag.
Daar ben je. Waar zat je?
De leveranciers zijn kwaad en ik heb geen geld.
Er is me iets overkomen... - Wacht maar.
Je bent ontslagen. Haal dat geld.
Wacht toch even. Praat niet zo tegen me.
Rafa, ben je gek? - Ik maak je af, smerige dief.
Hou op. - Hufter, ik maak je af.
Hij vluchtte, de lafaard.
Hij kon niet op tegen Zorro.
Dit is mijn trouwe vriend die zich idioot gedraagt.
Idioot.
Francesco. - Wat?
We kopen mascarpone.
Suggestie van de dag: Tiramisu 'Norma'.
Hij is heel traag, heel traag. Je moet snel zijn, of je gaat eraan.
Nacho maakt me gek. Daarom wil niemand hem aannemen.
Hij is je neef. Help hem wat. - Ik zal hem hersens geven.
Ik was de klungel van de familie en nu moet ik iedereen helpen.
Wie zei dat je 'n klungel was? - Papa.
Nam je afscheid van Don Gaviián? - Nacho helpt 'm verhuizen.
Arme Don Gaviián Poiiero. Hij verloor alles.
Het is moeilijk op je eentje.
De ketens krijgen groothandelsprijzen.
Daar heb je eigenlijk altijd voor gevochten: 'n efficiëntere wereld.
Ik heb daar nooit voor gevochten.
Wie? Nee, je vergist je.
Ik ken geen Juan Carlos. Godverdomme.
Ik weet dat ik aan het bellen was. Mijn vrouw is zwanger en...
Uw rijbewijs.
Kunnen we dit niet oplossen? - Hoe?
Ik heb enkel 50 peso. - Voor een betere wereld.
Het is vals. - Vals?
Het zijn experts, verdomme. Daar zijn we goed in.
Heb jij 20 peso?
Momentje.
Dag, Carmen. - Alles goed?
Wat een verrassing. Lang geleden.
Bijna een jaar.
Norma? - Ze zit daar rustig.
Ik heb de henna mee. - Goed zo.
Morgen breng ik propere kleren. - Goed.
Kijk wie er is.
Papa.
Nee. Niet huilen. Niet huilen. Niet huilen, liefje.
Alles is oké. Alles is oké.
Niet huilen. - ik ben oké.
Kijk wie ik meebracht.
Ken je hem?
Dag. We gaan. We gaan. - We gaan.
Sorry. Ik ga even met de meneer naar buiten. Tot straks.
Die ouwe is een pervert. - Dag, mama.
Dag.
Gelukkige verjaardag. - Wie is er jarig?
Jij, mama. Kijk wat papa mee heeft.
Vind je ze mooi? - Wat 'n mooie bloemen.
Gelukkige verjaardag.
Zet je deze in een vaas? - Norma, wat 'n mooie bloemen.
Eens kijken of je dit leuk vindt. Alsjeblieft.
Wat een mooi beertje. Kijk, een beertje.
Voorzichtig.
Zo mooi. Kijk 's naar het beertje.
Krijg de klere. - Sorry. Kom, mama.
Alles is een rotzooi. Alles is een rotzooi.
Daar is mijn koningin. Hoe gaat het?
Hallo. - Mijn zoon.
Dag, schoonheid. - 'Dag, schoonheid.' Wat 'n sufferd.
Mama, je zet me voor schut. - Zoals een sufferd.
Sinaasappelsap voor u, koffie en een broodje voor haar en...?
Koffie.
Je lijkt niet ouder dan 35. - 35 wat?
Jaar. Je bent jarig vandaag.
Onzin. Wie maalt erom? 35 jaar oud. Kijk, alles is vuil.
Alles is een rotzooi. - Wat een zwijnenstal.
Ik zei het nog.
Kijk hoe hij je behandelt.
Jij bent me er eentje.
Kwajongen.
Laat dat, liefje. Het is vuil. - Nee, het is mooi. Kijk.
Hoezo, de spaarbank? De rekening, zei ik.
Ze is voor jou. - Wie weet het dan wel?
Goed dan. Een gedichtje. - Nee, ik heb geen zin.
Zestig balkons... - Zeventig balkons. Het zijn er 70.
Sorry, ik ben nerveus. - Wat is er mis met de inwoners?
Haten ze het parfum, haten ze de kleur?
Als ze de bloemen haten, haten ze de vogels ook.
Dan kennen ze geen muziek of liefde.
Ze horen nooit 'n kus of een zoen. Zeventig balkons zonder bloem.
Dan kan je ook zeggen: godverdomme.
Inderdaad. Goed zo.
Rusthuis. Ik laat je papa hier niet achter.
Eerst moet je hem vangen.
Normita. - Liefje.
Je eten wacht. - Ik heb al gegeten.
Hoe gaat het? Wat een mooie dag.
Mijn beertje. - Je beertje. Geef je hand.
Ga binnen. Wat een mooie dag, hé?
Ik sluit de deur.
Weet je wat we gaan eten? - Wat?
Steak.
Het is ongelooflijk. Ze weet niet dat ze niet thuis is.
Ze is veel beter. Rustiger.
Jij kon dat niet meer aan.
Zag je hoe ze lachte toen ze je zag?
Echt, hé? - Nu zegt ze dat ik 'n sufferd ben.
Dat is zij niet, maar die ziekte. - Het was altijd zo, papa.
Vroeger was het wat discreter. - Maar...
Ze wou dat haar zoon advocaat werd.
Da's toch normaal voor elke moeder?
'Mijn zoon, de advocaat.' - Da's ouderwets.
Wat als ze nu geleefd had? Ik heb 't beter dan de advocaten.
Ze leeft ook nu.
We kunnen Victoria 's meebrengen.
Ja, je weet hoe kinderen zijn. Ik zeg het haar.
Sandra, wat is er? Rustig. Ik ging mijn ma bezoeken.
Ik kom eraan.
Ik zweer dat ik er ben. Het was een noodgeval.
Je denkt enkel aan je restaurant.
Sorry, is Victoria oké? - Ja, ze is doodgelukkig.
Scheld me niet uit in haar bijzijn.
Hoe moet ik dan praten? - Dat weet je.
Nu ben jij kwaad, terwijl je mijn dag verpestte.
En jij mijn leven. Dat verdiende je.
Jij verpestte je eigen leven.
Ik verpestte niks. - Victoria, kom hier.
Geef me een zoen.
Wat is er? Wil je bij mij blijven?
We gaan. - Je kan wachten.
Papa heeft mijn boekentas.
Ze wil blijven. - Het is donderdag. Ze gaat mee.
Het is donderdag. - Ja, maar wil je gaan of niet?
Het is papa z'n beurt.
Vooruit.
Amuseer je. Oké?
Kom, lieverd.
Rustig, Nacho. Niet wanhopen. Hij zal de wijn sturen.
Zeg dat hij belt naar m'n gsm.
Die koteletten zijn vettig. Het absorbeert niet.
Wat heb jij? Van jou kan ik niet scheiden.
Iedereen op school moest een gedicht schrijven.
Doe je beugel uit.
Raad eens wie won. - Wie?
Ik.
Echt? - Ja.
Ongelooflijk. - Hoezo?
Ik geloof je wel, maar wat een verrassing.
Onze kleine poëet.
Ik draag het voor op het schooltoneel. Kom je?
Natuurlijk.
Eet ook sla.
Molina, wat is er met de wijn gebeurd?
Doe 's rustig aan. Kalmeer.
Je gaat te ver als je dat zegt.
Noem me geen bandiet. Het geld is drie dagen terug gestort.
Ik heb toch altijd betaald? Krijg de klere.
Wacht. Rustig. Wacht even.
Sorry.
Stuur de wijn, alsjeblieft. Morgen heb je je geld.
Ik ben een beetje nerveus. Sorry.
Ja, stuur ook maar witte. Er is altijd iemand met slechte smaak.
Goed. Bedankt.
Een schooltoneel. Dat doen ze daar veel.
Vorige keer was je verkleed in Gazpacho.
Pikachu, papa.
Ja, de gele worst...
Wat heb ik nu gedaan?
Meisje.
Slaap je?
Dag, liefje. Is Vicky er? - Ze slaapt.
Hoe was het? - Beter dan gisteren.
Slechts drie vernederende gesprekken.
Luister. Laat me los.
Wat is er?
Wacht.
Wat is er? Kan ik jullie nooit alleen laten?
Ik ben met Vicky thuis.
Nee, niet erg. Het is niet erg.
Ik kom eraan.
Het spijt me.
We sturen ze in thermische dozen.
Tuurlijk. Dag.
Hij bestelt pasta en waant zich al koning. Fetuccini uit blik.
Goedenavond. Roker of niet-roker?
Eigenaar of gastheer? - Ik ben de eigenaar. Wil u eten?
Reyes, federale politie. Ik onderzoek een klacht.
Tegen dit restaurant?
Sorry, brigadier,
wil u zich legitimeren? - Moment.
Eén, twee, drie...
Veertien? De fraudebrigade komt ook beter.
Brigadier, als u me zegt wat u zoekt, kan ik u helpen.
Wacht. Doe je hand open.
Welke hand?
Je gesloten hand.
Heeft hij een bevelschrift? - Doe je hand open.
Wat 'n rotzooi.
Sorry, brigadier. Hij heeft altijd problemen gehad.
Hij is in therapie.
Het is als een syndroom.
Hij is een sufferd. Hij wordt behandeld, maar...
Kunnen we dit niet op een beschaafde manier regelen?
Wil u me omkopen?
Rotzak. Ik wil je verdomde smeergeld niet.
Je kan niet ontsnappen aan de vervolging van inspecteur Gerard.
Juan Carlos Colombini? - Generaal Artigasschool.
Ik maak je af. - Nee, dan zal je echt brommen.
Hoe is het, sufferd? - Ik kon je altijd beetnemen.
Geef mijn joint terug.
Ongelooflijk.
Ik ken de koekjes van je ma nog. - De koekjes.
Hemel. Hoe is het met haar? - Met mijn moeder?
Zozo.
Ze heeft alzheimer. - Is dat iets nieuws?
Ze verliest haar geheugen. - Hemel, dat meen je niet. Jee.
Maar nu over jou. Wat doe je? Welk werk?
Ik ben acteur.
In langspeelfilms. Mijn laatste was Esa Maldita Costilla.
Ik bekijk geen Argentijnse films. Ik werk de hele dag, snap je?
Ik bekijk geen Argentijnse realiteit.
Goed...
Kunnen we nog eens afspreken, nu we elkaar weergezien hebben?
Tuurlijk. - Ik geef je 'n magneet.
Mijn nummer staat erop. - Mijn kaartje. Voor je album.
Die heb ik dubbel. - Kijk nu.
Mooie foto's, hé? Mooie familie.
Papa. Wat doe je hier? - Ik heb een cadeau.
Kom binnen.
Wat heb je mee?
We hebben hier tiramisu. - Nee, je hebt roomkaas met koffie.
Oneetbaar.
Dat is mascarpone. Om de verjaardag van mama te vieren.
Natuurlijk. We toasten binnen. - Goed.
Goed zo.
Gelukkige verjaardag, mama.
Zo lekker.
Het kan niet anders. Het moet mascarpone zijn.
Maar het is zo duur.
Ik heb eens zitten denken.
De ziekte van mama...
Ik zit vast thuis.
De dagen zijn zo lang en...
Hoe dan ook...
Ik wil iets nieuws doen. - Heel goed, papa.
Ga uit, ga bij vrienden langs, breng ze naar hier.
Verwen jezelf. - Ik verwende je ma altijd.
Meer dan dat.
Als ze zei: 'Die jurk is mooi', hing hij al in de kast.
Ik maakte haar graag blij.
Haar glimlach... Ook zij offerde dingen op voor mij.
Ik wou niet in de kerk trouwen. Dat was mijn principe.
Ik heb er veel aan gedacht.
Stel je voor: een eenvoudig meisje. Wat is haar droom?
Trouwen in het wit. Met alles erop en eraan.
En door mij deden we het niet. Zij offerde zich dus ook op.
Jullie hielden van elkaar. Je hoeft nergens spijt van te hebben.
Luister, Rafa.
Ik heb wat spaarcenten. Niet veel.
Je ma en ik wilden er mijn dorp in Italië mee bezoeken.
Nu is dat geld...
Waarom ga je niet?
Doe het. Ga naar Italië.
Ik zorg wel voor het rusthuis. Maak die reis.
Vergeet die reis.
Ik wil dat geld gebruiken om in de kerk te trouwen.
Als verjaardagsgeschenk.
Beter dan een beertje.
Is dat opnieuw beginnen?
Wat dan met je principes?
Het is al te gek, papa.
Dat kunnen we haar toch niet aandoen?
Ze zal er blij mee zijn.
Het is het enige wat ik haar niet gegeven heb.
Ze zal het niet beseffen.
Het is een kloteziekte, maar zo is het. Ze beseft het niet.
Weldra kent ze ons niet meer.
Ze zal het beseffen.
Al is het maar een beetje, ze zal het beseffen.
Voor mij is dat genoeg.
Je draait dol, papa.
Misschien door de verjaardag.
Slaap er een nachtje over. - Ik wil dat je me helpt.
Dit kan ik niet alleen doen. - Het zal haar geen goed doen.
Laat haar rusten.
Maak die reis. Maak ze.
Je zal sterker terugkomen.
Dit is geweldig.
Kan jij de tiramisu maken?
Je komt naar hier...
en maakt tiramisu 'Nino'. Wat denk je?
Naty.
Rafael, wat is er? Gaat het? Rustig.
Mama.
Kom, we gaan naar boven.
Hallo.
Ik hou van je.
Het water is warm, maar ik koop beneden een fles.
Als het open is.
Dan nog... - Weet je wat mijn droom is?
Nee.
ik heb er maar één.
20 jaar terug had ik er veel, nu siechts één.
Vertel op.
Ik ben nu 42 jaar.
Met een droom per jaar, geraak ik er niet. Dat kan niet.
Ik moet dus compromissen sluiten.
Ik geef mijn oude dromen op en hou er één over.
Ik wil alleen dat die vervuld wordt.
En wat is je droom?
Er de brui aan geven.
Ik kan niet meer.
Ik deed alles verkeerd.
Ik maakte me zorgen om iedereen.
Zo veel werk om...
om 'iemand' te zijn.
Uiteindelijk heb ik een restaurant dat niemand interesseert.
Mijn ma had gelijk.
Ik wil er de brui aan geven.
Ik weet niet naar waar. Mexico.
Ik wou altijd al naar Mexico gaan. Ik weet niet waarom.
Daar zijn.
Ik en mijn ziel.
De hele dag rusten.
Zonder leveranciers, rekeningen en banken.
Zonder zorgen.
Niks.
Tijd om te lezen...
Er de brui aan geven en alleen zijn.
Dat is mijn droom.
En jij?
Wat is de jouwe?
Mijn droom?
Geen idee. Weet ik veel.
Geen idee.
Wat voor dingen vraag ik je toch op dit uur?
Ga slapen, liefje.
ik ben oké, wees gerust. Ga maar.
Ja, ik ga beter.
Sorry, ben jij Naty?
Hallo, ik ben Juan Carlos, een vriend van Rafael. Ik heb gebeld.
Hallo. - Alles goed?
Ja. - is Rafaei oké?
Hij is oké. Hij siaapt ais een baby.
En ben jij oké? - Ja.
Wat doe je hier? - Ik kom 'm bezoeken.
Het is twee uur 's nachts. - Ja, ik ben wat laat.
De opname liep wat uit.
Gaat het? Wil je geen koffie? - Nee, ik ben oké.
Maar dit alles is me...
En ik heb morgenvroeg een sollicitatiegesprek.
Een andere keer. - In orde. Graag.
Dag.
Wat is er?
Wat doe je hier? - Ik ben de patiënt.
Wat doe je hier? Verpleegster. Verpleegster.
Ga terug naar je bed. - Wat is er?
De baby is wakker. Help me. Vooruit.
Dit is onmogelijk. Je moet rusten. - Ik voel me goed.
Wat doe je dan hier?
ik ben oké. - Zwijg even en ga liggen.
Dr. Maroy, ik laat hem aan u over. - Dokter McCoy. Het is in orde.
Voor jou. Ik roep je wel voor de borstvoeding.
Je bent me er eentje. Bedankt.
Ben je dokter? - Nee, acteur, zei ik.
Maar anders mag ik niet blijven.
Ben je voor mij gebleven?
Nee, voor mijn verloofde. Ze is mooi, hé?
Haar kleinkinderen protesteerden, maar wij geven niet op.
Natuurlijk kom ik voor jou.
Je vriendin is mooi. - Ja, hé?
En wat een stel tieten.
Ouwe zak, hoe veroverde je haar?
Dat is Naty. - Jong en naief.
Heb je mijn dochter gezien? - Nee.
Arme Vicky.
Ik heb haar toneel gemist.
Zit stil.
Vertel eens over jezelf. Ben je getrouwd?
Ik ben getrouwd met een prachtig meisje en kreeg een dochter.
En? - Het zijn mijn twee engeltjes.
Zijn ze mooi? - Nee, ze zijn dood.
Maar het zijn m'n bewaarengeltjes, altijd aan m'n zijde.
Sol niet met me. - Nee, ze stierven twee jaar terug.
Het spijt me. - Het is niet erg.
Papa.
Mijn lieverdje. - Hoe gaat het?
Goed. Heel goed. Heel goed. En jij?
Ik hou veel van je. - Ik ook van jou.
Heel veel, heel veel.
Is er niemand?
Over een uur gaan we open. Als de kat van huis is...
Ongelooflijk.
Wat is er?
Gaat het? - Da's schrikken, hé?
Blijf je eten? - Ik weet het niet.
Je wou praten met je pa.
Als het een familiekwestie is, kan je toch blijven?
Ja, natuurlijk.
Het zit zo...
Toen ik op intensive care lag, heb ik over veel dingen nagedacht.
Dit is heel stresserend voor me.
Ik wil geen problemen meer.
Wil je verkopen?
Ik weet het niet...
Die bedrijven leiden alles veel...
Efficiënter?
Verkopen, verkopen.
Vind je het niet erg?
Ik ben dit restaurant met Norma begonnen.
Ik kookte en zij bediende. Enkel met z'n tweetjes.
We wisten niet waarom de mensen kwamen.
Volgens haar kwam het door mijn kookkunst, volgens mij door haar.
Norma was me er een.
Zij was de specialiteit van het huis.
Haar glimlach was ongelooflijk. Net een neonreclame.
De mensen kwamen binnen en zagen dat portret.
En dan dook de echte Norma op.
Nog blijer en stralender.
En die mensen dachten natuurlijk dat ze in het paradijs waren.
Toen vroeg zij om haar te volgen.
Ze zou hun de beste tafel geven. Dat zei ze tegen iedereen.
Dat ze de beste tafel zouden krijgen.
En iedereen geloofde haar, want als zij je meenam...
was het de beste tafel.
Ze gaf je het gevoel...
dat je uniek was.
Francesco en ik lachten...
Want telkens als ze naar de keuken kwam, keek iedereen:
vrouwen, kinderen en mannen keken haar na.
Als van Gods hand geslagen.
Waren ze nog op de aarde? Was ze een geest?
Ze vreesden dat ze niet zou terugkeren.
En dan...
verraste ze hen opnieuw.
Ze merkte alles...
daar aan de kassa.
Ze verscheen er...
alsof het magie was.
Als een engel.
Mijn engel.
En als de jouwe hier niet is...
moet je ze ergens anders zoeken, tot je ze vindt.
Snap je? Hij wil trouwen voor zichzelf.
Bemoei je niet. - Hij wil niet dat je verkoopt.
Hij denkt constant aan je ma. Hij geeft je het restaurant vast.
Hou op met die psychologie. Je kan niet alles analyseren.
Sluit je toch niet zo af. Laat je hart wat meer spreken.
Het spreekt al. En het snapt niks van romantiek.
Als 't breekt, is 't zo. Het is makkelijk om poëtisch te doen
over engelen, maar Rafael mag het weer opvangen.
Niet roepen. - Ik ben toch in mijn huis?
Laat die trouw maar...
Het zal niet makkelijk zijn, maar als je pa...
Dat is het. Mijn pa.
Mijn ouwe. Jouw pa liet je in de steek.
Mijn pa liet me niet in de steek. We verhuisden zelf.
Het is jouw familie. Ik bemoei me niet.
Het laat je koud, omdat je je niet wil binden.
Nee, hou op. Hou op. Ik laat me niet vastbinden.
Da's zelfs niet grappig.
Ik kan dat mijn ma niet aandoen.
Het zou een probleem zijn voor haar en mijn familie.
Het spijt me.
Ik dacht dat ik ook familie was.
We moeten praten.
Dat doen we toch? - Dat bedoel ik niet.
Ik wil dat we wat vrijer zijn.
Hoezo?
Vrijer.
Dat snap je toch? Zoals in vrijheid.
En wat bedoel je met vrijheid?
Begin niet. Dat weet je.
Stel dat je de soldaten van San Martin vroeg: 'Wat is vrijheid?'
Snap je niet wat vrijheid is? - Ja, maar ik snap jou niet.
Wie is het? Juan Carlos.
Nee, het is goed. Kom maar.
Wat wil hij nu?
Die soldaten vochten voor iets. - Vrijheid.
En voor ons? Vechten we niet voor ons?
Het was geen goed voorbeeld.
San Martin was een heid. Hij kon de problemen aan.
Ik wil geen problemen meer.
Hallo. Alles kits? - Ja, met jou?
Naty, liefje, hoe gaat het?
Ik dacht dat jullie elkaar nog maar één keer zagen.
We brachten zwoele nachten door in het ziekenhuis.
We gingen ook uiteten. Zei ze niks?
Gelukkig was ik de enige die leed in het ziekenhuis.
Stoor ik? - Nee, ik ging net weg.
Dan ben ik net op tijd. - Hebben jullie zin in pizza?
Nee, ik moet gaan. - Komaan.
Goed dan. Omdat jij het bent.
Ik weet dat je dochter er is, vandaar... Is ze er?
Waar is de godin?
Ja, lieverdje.
Alles goed?
Wat is er? - Waarom heb je een snor?
Om mijn neus te onderstrepen. Zin in pizza?
Zonder ansjovis. - Ansjovis stinkt.
Ken je die halfuursnoepjes nog?
Ik at er ooit een en die ging maar 28 minuten mee.
Ik ging klagen en kreeg een ander.
Probeer dat nu eens. - Een halfuur slaag op je kont.
Echt waar niet. - Ze zijn getrouwd.
Nee, ze woonden samen, maar trouwden niet.
Naty weet het. Trouwde Maxwell Smart met Agent 99?
Weet ik veel. - Ze trouwden.
Trouwen is een mooi idee. - Jij ook?
Dat zei ik ook. - Da's toch romantisch?
Hoezo, romantisch?
Jij bent Zorro niet. Jij bent de gemene kapitein Monasterio.
Verdedig je.
Mijn pa bleef thuis bij haar, tot ze medische verzorging nodig had.
Sindsdien bezoekt hij haar elke dag.
Regen of niet, hij gaat erheen. - Da's ongelooflijk.
Ongelooflijk. - Ik ga slapen.
Zou je pa mij nog kennen? - Ik denk het niet. Gaat het?
Laat mij. Dan hebben jullie wat privacy.
Ik weet wanneer ik stoor.
Ik praat straks met hem.
Snap je?
Liefje.
Dag, schoonheid.
Het was op snelweg 9.
Komende van Rosario.
Je denkt dat je de rest van je leven al weet
en op een dag valt een trucker in slaap en sta je nergens meer.
Of zit je nergens meer.
Ik stortte helemaal in.
Ik begon te drinken als een gek.
Ik ging niet werken. Mijn vrienden zagen...
Wat is er? Voei je je oké?
Ja, ja.
Ik was even duizelig.
We stappen verder. De dokter zei tien straten per dag. Traag, hé?
Goed. - Je zei iets over je vrienden.
Ze werden het beu.
Ik geef hun geen ongelijk. Ik danste al 2 jaar een tango.
Op een dag, ik weet niet hoe...
werd ik na een nacht boemelen...
om vijf uur 's ochtends wakker in een plas braaksel.
Walgelijk.
Ik ging in bad en waste mijn benen.
En ik bekeek mezelf in de spiegel.
Ik scheer me graag in de douche. De stoom zuivert...
De stoom opent je poriën.
Hoe dan ook...
Ik zat naar mezelf te kijken, wel een halfuur lang.
En plots zei ik...
En?
En dat is alles? De tango was voorbij. Geen tranen meer.
Ik begon weer te leven en zocht echte vrienden.
Als mij dat overkomen was, stond ik hier niet meer.
Ik had misschien geluk.
Maar weet je... Kijk uit.
Als je weet dat je niks ergers kan zijn dan dat, voel je je machtig.
Ik maak me geen zorgen meer.
Niet om het huis, de auto, de rekeningen...
Ik jaag me niet meer op. - Flikkers.
Wat heb jij, verdomme? Krijg de klere, fascist.
Rustig, jaag je niet op.
Hoorde je dat niet? - Rustig.
In godsnaam.
Sergeant Garcia, hij viucht.
Soldaten, naar je paard. Volg de dief. Volg de dief.
Wat doe je toch?
Weet je wat ik niet snap? Waarom je ruziede met je ma.
Ze is geweldig.
Geef eens.
Was je stout?
Ik was normaal.
Ik was een periode een beetje wild, maar...
Toen ik stopte met rechten, begon de oorlog.
Ik weet niet wat ze dacht, maar ik voldeed niet aan 'r verwachtingen.
Het was vreselijk. Alsof ik haar leven vernield had.
Alsof ik verantwoordelijk was...
Ik weet niet waarvoor.
We spraken een hele tijd niet.
Ik veranderde steeds van job. Ik vond niks naar mijn zin.
Uiteindelijk nam ik het restaurant over.
En toen ging het beter met me.
Daar vond ik m'n draai en begon ik me zekerder te voelen.
Mijn huwelijk ging eraan kapot, maar...
ik deed het goed.
Ik redde de zaak.
Dat voelde goed.
Heel goed.
En net dan... Op dat moment...
Ik kon haar net iets tonen.
Dat ik iets kon.
Zodat ze me niet meer kon verwijten dat ik niks waard was.
Ik kon haar blij maken.
Net dan steekt die verrekte ziekte de kop op.
Nu kan ze het niet meer zien.
Ze kan het niet zien.
Nu kan ze het niet meer zien.
Wat is er? - Niks, pa. Ik ben het.
Sliep je? - Ik was aan 't pissen. Wat is er?
Niks.
Wat die bruiloft betreft...
Als je wil, help ik je.
Echt?
Dan vertel ik het morgen aan mama.
Waarom? - Ik moet m'n aanzoek toch doen?
Haal me morgen om tien uur op.
Tot morgen. - Tot morgen.
Bedankt, jongen.
Hoe zie ik eruit? - Als een filmster.
Heel goed.
En de mening van de vrouwen? - Geweldig. Neem de rozen.
Hallo. Wat zie je er knap uit. - Ik moet Norma dringend zien.
Kom.
Daar is ze. Heel rustig.
Mama.
Wel, wel.
Kijk eens wie er is.
Kijk.
Mooi meisje.
Geef me een kus.
Wat ben je mooi. Hoe heet je?
Victoria. - Ze is je kleindochter.
Ze is gegroeid, hé? Ze is onherkenbaar.
Ik herkende haar meteen.
Weet je dat Vicky van poëzie houdt? Ze schrijft er ook.
Dat laat me koud.
Mama houdt ook van poëzie, hé?
Zeg het maar. Hoe gaat het?
Zeventig balkons... - Zeventig sufferds.
Oké, en geen bioem.
Kijk 's wie hier is.
Wat een mooi meisje.
Ze is zo mooi. - Ja, hé?
Hoe heet je? - Victoria.
Wat een mooie naam.
Kom eens bij mij.
Kijk nu, ze is zo mooi...
met haar hoedje.
Jongens, ga even wandelen.
Trek een trui aan. Zo mooi.
Komaan.
Dit is 'n rotzooi. - Alles goed?
En hier...
Kijk hier.
De kinderen zijn mooi. - Nee, ze zijn knap. Knap.
Dat is slecht.
44 jaar.
Wie? Jij?
Jij bent geen 44, gek.
We zijn al 44 jaar samen.
Niet waar. Dat zeg je zomaar. Alles is slecht.
Kijk eens.
Wat ik bedoel...
Wat zou je ervan denken als we trouwden?
Je bent gek.
Kijk eens.
Ik meen het.
Luister naar me.
Luister je?
Wil je met me trouwen?
Mijn liefje.
De oogst is spectaculair. - Sanguinetti.
Het is Nino.
Nino Belvedere. Hoe is het? Goed. Heel goed.
Ik bel om te zeggen dat ik ga trouwen.
Ik ga trouwen.
Ik wil je uitnodigen.
Neem die pan van het fornuis. - Goed.
Verdomme.
We koken de pasta zonder olie of boter.
Door de warmte smelt de kaas en kan je alles mengen.
Dat bestaat in Italië niet. Dat vond mijn vader uit.
Dat lijkt me erg interessant.
Is er iets met het menu? - Ik was even aan het kijken.
U bent ambitieus. - Mr. Marchioli, aangenaam.
Francesco, onze chef. - Echte Italiaan.
Italiaan? - Helemaal.
Uit welke regio? - Uit het zuiden, Lavallol.
De klanten zijn gek op hem. - We tekenen 't contract donderdag.
Zo snel? - Waarom zouden we wachten?
Ja, natuurlijk. Goed. Ik breng champagne.
Zorg hiervoor.
Pirucha? Met Nino Belvedere.
Hoe gaat het? Goed. Met heel goed nieuws.
Haal je papa eens.
Mag je hem bezoeken?
Wat is er? - Mijn hand is verbrand.
Je bent een sufferd. - Hij is verbrand.
Wie is het? Sergeant Garcia, hoe gaat het?
Luister, mijn pa herinnert zich je niet.
Ik kan je voorstellen. Naar de tafel.
Ja, ik nam er drie. - Marta? Nino Belvedere.
Hoe is het?
En Julio?
Dat wist ik niet. - Vandaag kan ik niet.
Die mensen zijn er.
Zeker morgen. Ja, morgen.
Wat?
Ja, ik hang eerst op.
Met Nino Belvedere.
Goed.
Zeg eens.
Leeft Alberto nog?
Vicky, mama.
Nee, ik ga boven gedag zeggen. - Goed.
Ik wist niet dat je kwam. Nee, het is oké.
Op tijd voor een borrel. - Kom.
Dit is Daniel. - Aangenaam.
Rafael, de vader van Vicky. - Ik ken je van de foto's.
Van mij?
Ik dacht dat ze enkel die nog had.
Nee, uit het familiealbum. - Liet je ze allemaal zien?
Natuurlijk.
Sandra, ik haai wat pasteitjes, oké?
Goed. - Ham en kaas voor mij.
Blijf je? - Nee, het is een grapje.
Nee, ik vind het oké.
Ik neem Vicky mee. - Oké. Wil je meegaan?
Neem een trui.
Vergeet je schoenen niet. Je hebt er geen aan.
Da's koeler.
Tot ziens.
Vooruit. - Heb je geld?
Krijg ik chocolade? - Nee, anders eet je niet meer.
Er ligt nog wat van de vorige keer.
We zijn al drie jaar gescheiden. Ik zeg het maar, want ik ken je.
Hij lijkt me heel leuk.
Koffie? - Ik wil liever een theetje.
Sinds wanneer? - Sinds ik uit de kast ben.
Ik maakte koffie.
Voeten van tafel. - Geen koffie.
Ik ben veel veranderd. - Ja? Dat meen je niet.
Dat zal ik noteren. - Ik was bijna dood, weet je.
15 dagen in intensive care doet je nadenken.
Waarover dacht je na?
Ik dacht veel aan Vicky.
Het is niet goed dat ze ons zo ziet.
Hoe dan? - Zo. Vervreemd.
We moeten meer aan haar denken.
Ik denk de hele tijd aan haar. En jij?
Ze is heel gevoelig en heeft grenzen nodig.
Jij ook. Doe die hand weg. Weg met die hand.
Het was een grapje. - Je zei net dat je veranderd was.
Het was een grap. - Je raakte me in 3 jaar niet aan.
Je ziet mijn vriend en raakt me aan.
Je bent een klassiek geval. - Het was een grap.
Goed. Wat wou je zeggen?
Ik verkoop het restaurant. - Nee.
Ik wil mijn leven veranderen. - Goed.
Eindelijk. Eindelijk ga je dat restaurant verkopen.
Het was niks voor jou. Ik vind het perfect. Wat ga je doen?
Ik ben luidop aan het dromen.
Wat?
Ik wil graag naar Mexico. - Wat?
Onze huwelijksreis... Vooral het zuiden van Mexico.
En wat ga je daar doen? - Geen idee.
Wie weet? Paarden fokken.
Wat?
Paarden fokken. - Paarden.
Wat ken jij van paarden? Je zag er een toen je klein was.
Wat ken je ervan? Ik ben je niet aan het boycotten.
Ik moet lachen. Je bent 42. Luister naar wat je zegt.
Om het even. Ik ga naar Mexico.
Het is iets anders. Wat doen we met Vicky?
Hoezo? Niks.
Ze komt op bezoek bij jou, jij bij haar. Weet ik veel.
Zij kan daar ook studeren.
Hou op. Ik ben moe. Het is laat.
Ik heb mijn regels. Ik wil geen onzin horen, alsjeblieft.
Ben je dronken? - Nee.
Ben je dronken? Vicky, daar op school?
Wie zal haar lesgeven? Speedy Gonzalez? Denk toch na.
Hoe kan zij daar naar school? Gaat het kind mee?
Dat wil je niet. - Je vriendin, sufferd.
Het stoort je. - Hoezo?
Misschien ga ik met Naty. Het stoort je.
Er stoort me niks. Hoezo, storen? En wat als het me stoort?
En wat als ik me dat aantrek? Kan dat niet?
Als ik de werken van Freud lees, beschrijft de index jou.
Hou ermee op. Hou ermee op.
In die drie jaar hebben we toch iets geleerd?
Trouwen was een vergissing. We waren te jong, om het even.
Maar Victoria is geen vergissing. Ze heeft een leven.
Dat leven is nu eens haar moeder, dan weer haar vader.
En haar school. Mexico? Mexico?
Arme Vicky.
Weet je wat? Ga. Wees gelukkig, groei, plant je voort en sterf.
Doe wat je wil.
Laat mijn luchtbel gerust, waar zo veel therapie voor nodig was.
Val me niet lastig met je onzin en je handen.
Ga maar. Ga op zoek naar jezelf en als je je gevonden hebt,
stel ik je voor aan je dochter. 'Vicky, dit is je pa. Hij is 'n man.'
Suiker of zoetjes? - Niks.
Zie je wel? Altijd op tijd. - Ik was laat.
Wat is er? - Niks. De trilfunctie stond aan.
Nacho, wat is er? Ik schrok me dood.
Papa.
Gelukkig ben je er. - Ik moet naar het restaurant.
Wacht jij hier?
Het sacrament van het huwelijk voltrekken kost je niks.
Dat is het basishuwelijk. Enkel de priester en de sacristie.
Niet een echt huwelijk. - En hoeveel kost het echte?
Je kan het eenvoudig houden, of luxueus.
We willen iets eenvoudigs. - Nee, luxueus.
De kerk kost 600 peso. Muziek op tape of live?
Op tape klinkt het lelijk, hé? - 400 peso.
Misdienaars. - Hoeveel?
200 peso. - Twee, graag.
Wil je geen koor?
Plus 1.000 peso. - Het zijn engelen.
Allemaal blauwe ogen. - Is er airco?
De kerk is fris. Breng een trui mee.
Carmen kan het beige vest dragen.
Oké, papa.
Papa.
Mooi dat hij u papa noemt.
Ik zal u met plezier trouwen.
Nu zitten we aan 3.700.
Daarvoor krijg je tapijten, sluiers, bloemen en andere extra's.
Ik stuur u een gedetailleerde factuur.
Het zal zo'n 5.000 peso kosten.
En ik heb... Even kijken.
Over drie weken is er een gaatje om 21u.45. Goed?
Nee.
Dat kan niet. Mama 's avonds... Overdag?
Da's misschien goedkoper.
Nee. Dat is niet de gewoonte.
Kom 's langs met uw verloofde voor het dagschema.
Moet zij echt komen?
Kan ze niet goed lopen? - Beter dan u en mij.
Mijn ma heeft alzheimer, vandaar.
Het spijt me dat God u zo op de proef stelt.
Mij ook.
We hebben de toestemming van de bisschop nodig.
Waarom? Ze zijn al meer dan 40 jaar getrouwd.
44 jaar, sinds 37 dagen.
Ik zal met onze juridische dienst praten.
Het is vast een formaliteit. Ik zal zien wat ik kan doen.
Makker. Bedankt voor je komst. Ik moest je echt zien.
Wat een circus. - Ja, het is intens.
Ik doe het al jaren en het verbaast me altijd.
Kom, het is tijd voor mijn scéne.
Walter, waar moet ik zitten? - Neem die tafel.
Kom. - Nee, ik blijf hier.
Kom, ik heb al dagen niet geslapen.
Wat is er? - Ik moet met je praten.
Ga rustig zitten. - Ik heb al gegeten.
Luister, Rafael.
We hebben altijd een goede band gehad, hé?
We hebben elkaar 20 jaar niet gezien...
Maar het leek maar een dag. Zo voel ik het toch aan.
Stilte op de set.
Wat doe je? - Geluid.
Draaien. - Relaxatietechniek. Het kalmeert me.
Waarom ben je nerveus? - Actie.
Zoals de bard zei: 'Zijn of niet zijn, dat is de vraag.'
Wat is nobeler? Verdragen dat het lot je kwelt
of je verzetten tot je erbij neervalt?
Ja...
Je kan beter sterven.
Sterven is slapen. Hemel, het spijt me.
Cut.
Zijn we figuranten? - We brengen de scéne tot ieven.
We zitten achteraan. - Zo is het leven.
Wat is er? - Luister, ze bewegen constant.
Iedereen loopt heen en weer. - Niemand bewoog.
Ik sta er alleen. - Is het mijn schuld?
Nee, voei je je oké? - Tuurlijk.
Die beweging stoort elke acteur. - Het spijt me.
Alsjeblieft.
Hou het een beetje stil. - Sorry.
Goed?
Ik ben het beu. Verwaande zak.
Regisseur.
Hier.
Zie je me goed?
Ze zien me niet echt. We kunnen praten.
Luister, Rafael...
Eerst wil ik zeggen dat je als een broer voor me bent.
Ik heb hier veel over nagedacht. Ik heb geprobeerd het te negeren.
Maar...
Het is mijn gevoel.
Je moet toch trouw zijn aan je gevoelens?
Kan ik je vertrouwen? - Ja, natuurlijk.
Geluid. - Draaien.
Ik wil onze vriendschap niet verraden, maar...
Ik zeg het gewoon.
Klaar.
Ik ben smoorverliefd op Naty. - Actie.
Zoals de bard zei: 'Zijn of niet zijn, dat is de vraag.'
Wat is nobeler?
Verdragen dat het lot je kwelt of je verzetten tot je erbij neervalt?
Sterven is beter, hé?
Het is net als slapen.
Je doet alsof alles goed is.
Sterven, slapen...
Dromen, maar...
Wie weet wat we dromen...
in de dodelijke val?
Heel stil en naakt. Wie weet het?
Dat is het enigma.
Wie zou die twist kunnen verdragen?
De brute pech, de desillusies van de macht.
De gerechtigheid die zoek is, de overheid die laks is.
Ben je gek?
Ze is mijn vrouw. - Was ik maar gek.
Was het maar anders. ik was je sergeant Garcia
en nu ben ik je kapitein Monasterio.
Sufferd, wat zeg je toch? Je bent een hufter.
Ik vertelde je iets persoonlijks. - Je kan 'r niet geven wat ze wil.
Ik wel. - Praat niet meer met haar.
Maar als 't tussen jullie niet lukt? - Dat is onze zaak.
Ik ken je niet eens. - We groeiden samen op.
Dat met Naty gebeurde gewoon.
Hoezo, gebeuren? Er gebeurde niks.
Er is niks gebeurd. Er zal niks gebeuren.
Ze mag je niet eens. - Je bent mijn broer.
Nee, Naty is je vrouw niet en Vicky je dochter niet.
Het is mijn familie, niet de jouwe.
Het is zo.
Je bent een kreng.
Stop.
Kreng. - Wat?
Je bent een kreng. Ik maak je af.
- Hij is mijn vader.
Wie?
Het spijt me.
Sorry. Ik wou u al zo lang ontmoeten.
Is dit Rafael? - Sorry. Ik dacht dat 'r vader...
vaderlijker zou zijn, huiselijker.
Gaat het?
ik ben oké. ik ben oké.
Arme pa. Nu voelt hij zich schuldig.
Hij wil meer tijd met me doorbrengen.
Hij wil dat ik terug naar Spanje ga.
Hij wil mijn studies betalen.
Ik wou altijd Human Resources doen.
Zit daar toekomst in? Bestaan er nog humane dingen?
Hier gebeurt toch niks.
Ik heb verandering nodig.
Ik wil er ook de brui aan geven.
Ja. Da's logisch.
Naty, toen ik zei...
dat ik meer vrijheid wou...
bedoelde ik niet uit elkaar gaan.
Ik wil dat we ons zekerder voelen, zonder ons gebonden te voelen.
Snap je?
Luister, ik wil niet met je spelen.
Ik wil dat we nadenken. - Wacht. Ik heb erover nagedacht.
Ik weet niet of ik verliefd ben op jou.
Je hebt de hersens van Einstein niet, of het geld van Bill Gates.
Ik weet het niet. Je bent ook geen...
Dick Watson.
Maar ik werd verliefd. Ik weet niet waarom.
Ik stopte met therapie, want ik wist dat m'n liefde zou verdwijnen.
Maar ik werd verliefd. Nu weet ik het niet meer zeker.
Je bent niet de man die ik dacht...
dat je was.
Bedankt dat je geen spel wil spelen.
Ik zou het toch niet toelaten.
Omdat ik het waard ben.
Snap je?
Ik ben het waard.
Wie is Dick Watson?
Je luistert niet. - Ik heb geluisterd.
Verliefd zijn.
We zijn volwassen. Da's voor kinderen.
Waarom?
Is je pa niet verliefd op je ma?
Dat wil ik.
Op 13 mei 2001, Rafael Belvedere, Argentijn, gescheiden,
geboren 1 1 oktober 1958, zoon van Antonio en Norma.
...Marchioli, geboren 7 november 1945, vertegenwoordigt...
Na lezing van het contract...
Marchiolo Internazionale neemt alle aansprakelijkheid over.
De verkoop houdt niet in dat alle werknemers hun job behouden.
Het personeel wordt vervangen door mensen van Marchioli.
Marchioli betaalt schadeloos- stelling aan Francesco...
Francesco Negrete, Ignacio Ramallo...
Alle clausules worden aanvaard door beide partijen.
Wil je me nog een beroerte bezorgen?
Sorry, ik keek gewoon. - Waarom? Wat is er?
Niks.
Niks, ik wou...
Ik wou je bedanken voor alles wat je deed.
Graag gedaan. - Nee, ik meen het.
Als mijn neef moest je mij helpen, maar je was altijd eerlijk.
Dat waardeer ik echt.
We zullen je hier missen.
Als je ooit iets anders opent...
Die Marchioli, Sciacalli, Garibaldi mogen oprotten. Ik volg je overal.
Ik wil geen problemen meer. - Overal.
Wanneer en waarheen ook. - Goed.
Waarom blijf je zo staren? - Bedank me dan toch ook, man.
Goed.
Bedankt.
Grapje, je hoeft me niet te bedanken.
Ken jij Dick Watson?
Ja, dat was...
Hoe heet hij? Dick Watson.
Wit haar, een grote kerel, de president van de VS.
Bill Clinton.
Ik ken Dick Watson niet.
Francesco, wat doe je? - Niks. Niks.
Ik zie je de foto's weghalen en ik voel me wat...
Nou, ja. - Weet ik veel.
Het leven gaat voort.
Maar nu we verkopen...
moeten we onze koffers pakken.
Luister.
Ik ben eigenlijk een beetje moe.
Ik wil meer tijd met Julia en de kleinkinderen doorbrengen.
Ik wil je een laatste gunst vragen.
Praat met die mensen
en zeg dat ik niet voor hen wil werken.
Het is niks persoonlijks, maar...
Ik en mensen die ik niet ken...
Alles kits? - Hoe gaat het?
De Italianen ontslaan iedereen. - Inderdaad.
Dan liever Amerikanen. Nu word je genaaid door je voorvader.
Hebben ze je niet gewaarschuwd? - Ja, maar...
Ik zat er al...
Je bent nog een slechtere Zorro dan Alain Delon.
Wat moet ik zeggen?
Het is weer hetzelfde.
De 14-jarigen slaan de 8-jarigen.
Nu heb je veel geld.
Wat kan ik voor je doen?
Ik weet het niet.
Ik kwam...
om me te excuseren voor die dag...
Het spijt mij. - Ik was hard.
Ik ging te ver. - Ja.
Maar ook niet zo...
Je was eerlijk tegen me. - Da's waar.
Je sprak met je hart.
Je bent de enige die me als kind kende.
Je bent familie.
Ik heb geen familie.
Jij wel.
Je boekentas. Hoe was het? - Goed. Kijk wat ik won.
Wat is dat? - Barney.
Papa, wat doe je hier? - Ik wou je ophalen.
Het is geen donderdag. - Nou en?
Daniel vindt het vast goed.
Wil je meegaan met papa?
Goed.
Dag. - Ik zeg het aan mama.
Dag, pa.
Kijk eens.
Da's de tweede wedstrijd die ik won.
Als ik schrijfster word, sterf ik van de honger.
Eet dan maar snel.
Dit is voor mij. - En de rest voor mij.
Haalt Daniel je vaak op?
Wil je mijn gedicht horen? - Eet eerst.
Weet je... Ik kon je vroeger niet ophalen door het restaurant.
Ik werkte.
Nu ik het verkocht heb, heb ik alle tijd.
Goed.
Eet maar.
Zal ik mijn gedicht voorlezen?
Oké.
Daar staat het.
Nee, lees jij het voor. - Zeker?
Lees jij niet?
Even kijken.
Mooi handschrift.
'Zeventig balkons...' - Nee.
Oké.
'Ik heb luizen in mijn haar en mama bestrijdt ze.
Ze gebruikt een speciale borstel. Spoelen, zegt ze.
Mijn papa zeurt vaak heel sappig.
Ik lach ermee, want ik vind het grappig.
Ik heb een mama en een papa.
Ze leven gescheiden, maar ik hou van allebei.
Beiden zorgen voor leuke tijden.
Ze zorgen voor me en helpen me met problemen.
Ook al zeg ik dat ik geen meisje meer ben.
Ik zal altijd voor hen zorgen.
Zolang ik leef.
Dat lijkt misschien lang...
maar opa loopt al scheef.'
De lerares hielp me rijmen.
Wat is er? Vind je het niet goed?
Waarom huil je dan?
Waarom...?
Waarom las ik dit nog niet? Is er nog?
Kijk eens.
Welkom, geliefde broeders.
Welkom, broeders.
- In het huis van de Heer.
Ik weet het.
Belvedere.
Het nieuwe geluidssysteem.
Het klinkt heel omnipresent. - Ja, heel mooi. Heel mooi.
Ik kom voor mijn papa. - Ja.
Ik heb met de juridische dienst gepraat.
Zelfs met de canonieke rechtbank.
Iedereen was ontroerd door jullie verhaal.
Ik citeer even
wat doctor-bisschop Colombo zei.
Hij zei:
'Die man heeft God niet nodig. Die man is God.'
Wat denk je daarvan?
Ze gaven geen toestemming. - Het spijt me ten zeerste.
Rafael, het huwelijk is een heilig sacrament, maar ook 'n contract.
Daar hangen drie voorwaarden aan vast.
Inzicht, oprechte intentie en vrijheid.
Je moeder heeft geen inzicht.
Dat kan ik niet aan papa zeggen.
Hij is al oud.
Luister, God moet het snappen. Hij is ook oud.
God is niet oud of jong, geen man of vrouw.
Niet blank of zwart. - Dat is Michael Jackson.
Luister, je moet hem zien. Hij ziet er 20 jaar jonger uit.
Als je wil, praat ik met hem. - Wat zal u zeggen?
U wil over inzicht praten
met een man die na 44 jaar nog altijd verliefd is.
Denkt u dat de stellen die hier trouwen inzicht hebben?
Wil u soms niet zeggen: 'Je vrouw is niet zo geweldig als je denkt.
Hij lijkt een schooier. Zij zal je niet begrijpen.'
Waarom vroeg u mij niks toen ik trouwde?
Toen ik trouwde, was ik het slachtoffer van de liefde.
Ik werd verwelkomd.
Tien jaar later zie ik het licht en wil ik scheiden, maar mag ik niet.
Moet je nu kunnen redeneren om katholiek te zijn?
Kon mijn ma dat op 'r doopsel?
Dat was niet erg. Het was een extra lid.
Eerst krijg je het en nu schrappen ze het.
Dat is niet waar.
God is altijd bij je. - En ik mag altijd betalen.
Nu mag Hij 's trakteren.
Er is iets als Sanamiento en Raiz.
Da's een document dat de datum van het burgerlijk huwelijk erkent.
Mijn papa wil geen document.
Snapt u het niet? Hij wil de droom van ma vervullen:
in de kerk trouwen. Begrijpt u het niet?
Het is een daad van liefde waartoe ik niet in staat ben.
Je mist een ongelooflijke slogan. 44 jaar liefde.
Mijn pa verdient een poster.
Ik praat met je vader. Hij snapt het vast.
Gaat het?
Rustig.
Ga liggen.
Bel een dokter. Waar wacht je op? Vooruit.
Mr. Belvedere, het e.c.g. is goed.
De cardiale enzymen zijn normaal. Uw hart werkt goed.
U nam vast te veel medicatie voor uw bloeddruk.
Moet ik iemand bellen? - Nee.
U moet rusten.
Wil u zeker met niemand praten?
Mama.
Dag, lieverd.
Kijk eens wie er is.
Dag, Nino.
Weet je nog toen ik klein was?
Tuurlijk wel.
Ken je Juan Carlos nog?
Hij woonde praktisch bij ons.
Jij redde ons altijd.
Doe je best. Weet je nog dat ik mijn studies opgaf?
En al die ruzies?
Nee, niet huilen, niet huilen.
Mama belt me nooit.
Wie? Oma?
Weet je niet dat oma...?
Ik zal vragen dat ze belt.
Ze houdt niet van me.
Hoe kan ze niet van je houden? Wie kan niet van je houden?
Hou jij van haar?
Slecht.
Slecht, slecht.
Ik wil niet sterven. - Mama, wat zeg je nu?
Zeg dat niet.
Ik weet dat ik een beetje ziek ben.
Je gaat niet sterven. Papa ook niet en ik ook niet.
Ken je het restaurant nog?
Ja, het was van jou.
Ken je de naam nog?
Belvedere. - Zoals papa.
Ja, zoals papa.
Zoals papa.
Ik heb het goed geleid.
Heel goed.
Nu heb ik het verkocht. Maar het liep goed.
Als je me kon begrijpen...
Ik weet zeker...
Dan zou je heel blij zijn.
Ik wil geen klaploper zijn.
Ik wil dat je blij bent.
Ik wil dat je trots bent op mij.
Ik wil geen klaploper zijn. Ik wil iemand zijn.
Ik hou van je. Ik zorg wel voor je.
Maak je geen zorgen. - Het spijt me.
Het spijt me.
Mijn kindje.
Kusje voor mijn kindje.
Hufter.
Liefje.
Geef me een kus. - Raak me niet aan.
Osvaldo, help me. Ik word beroofd.
Scheer je weg, of ik sla je verrot.
Laat me los.
Doe de deur open. Ze is mijn vriendin.
Niks van. - Laat me met 'r praten.
Ik ben de portier. Scheer je weg. - Osvaldo, laat hem.
Wat heb ik je gezegd? Ze is mijn vriendin.
Doe de deur open. - Nee, wat wil je?
Ik moet je alleen spreken.
Ik krijg hem niet weg. - Blijf dan. Om 't even. Luister.
Uit de weg.
Luister naar me. Luister. Je moet naar me luisteren.
Ik heb alles fout gedaan.
Ik luisterde nooit en reageerde nooit op wat je zei.
Maar nu besef ik wat er fout was en ze zeggen
dat dat al een deel van de oplossing is.
Maar ik weet niet welk deel. 50%, 2%, geen idee.
Maar...
Ik denk dat de therapie me goed deed. Die intensive care.
Wat nog? Ja...
Nou.
Het is niet waar dat ik geen zorgen meer wil.
Ik wil geen geldzorgen meer, maar ik wil wel jouw zorgen.
Ik wil die van Vicky, van mijn ouders. Echt waar.
Jullie zijn mijn familie.
Ik wil jullie helpen.
Luister...
Ik wil mijn hele leven met jullie delen, vol zorgen.
Die van jou en van mij.
Omdat het zorgen zijn. En wie die zorgen niet heeft...
heeft de grootste zorg van al.
Hoewel ik Bill Gates niet ben...
Einstein of Dick Watson...
wil ik mijn leven met je delen.
En ik zal er voor je zijn.
Hoeveel zorgen je ook hebt. Die wij hebben. Die wij hebben.
En...
Ik...
Meer kan ik niet zeggen.
Zeg iets, alsjeblieft.
Ze antwoordt niet.
Meiden zijn complex. Wie is Dick Watson?
Weet ik veel.
Ik denk dat hij eerlijk is, Natalia.
Mooie dag, hé?
Dat wil ik. Dat is lekker. - Nee, laat liggen. Sorry.
Heb je honger? - Nee.
Kijk.
Kijk 's wie daar staat.
Zie je het?
Wacht. Alsjeblieft. Kijk 's wat ik mee heb.
Vind je ze mooi? - Ja.
Je bent zo mooi.
Kom.
Ik ben zo blij dat je er bent.
Rustig. Alles is in orde.
We gaan naar huis. - Straks,
eerst even praten met een meneer. Dan gaan we.
Meneer.
Welkom in het huis van de Heer.
Dag, Norma.
Wil je een koekje?
Niet huilen. Flink zijn.
Kusje, kusje.
Heeft priester Mario die gestuurd? - Ja, hij beval hem aan.
Hij is van de Kerk van de Eeuwige.
Help. - Gaan we naar huis?
Eerst stelt de meneer je een vraag.
Meneer.
In het begin schiep God de hemel en de aarde.
Duisternis lag over de diepte.
Over de diepte...
En de geest van God zweefde... zweefde...
over de wateren.
En God zei: 'Er moet licht zijn.'
En er was licht.
En God zag dat het licht goed was.
En God scheidde het licht van de duisternis.
Het licht noemde God dag en de duisternis noemde Hij nacht.
Het werd avond en het werd ochtend.
Zo kunnen we nog eeuwenlang doorgaan.
Amen.
De Heer die onze daden en gedachten overschouwt,
staat ons toe om het huwelijk van Norma en Antonio te vieren.
De Heer wou dat alle wezens een bestaansreden hadden.
De Heer maakte bloemen mooi in al hun pracht.
Hij gaf ze alles, maar aan de mens gaf Hij nog meer: een hart.
Hij maakte het licht helder, gaf de wind kracht.
Hij gaf de mens beweging en macht.
Maar aan de christen gaf Hij meer: inzicht, dag en nacht.
Ik wou 'n priester, geen dichter. - We gaan naar huis.
Eerwaarde, wij moeten gaan. - Antonio Belvedere, neemt u
Norma Pellegrini tot uw echtgenote
in ziekte en gezondheid, tot de dood u scheidt?
En daarna ook.
Eerwaarde, kan u afsluiten?
Norma Pellegrini, neemt u Antonio Belvedere tot uw echtgenoot
in ziekte en gezondheid, tot de dood u scheidt?
Gaan we naar huis? - Rustig.
Stel de vraag eenvoudiger. - Neem je Antonio tot echtgenoot?
Zwijg. Wie is dat? We gaan. - Mama, kijk 's naar mij.
Ik hou veel van je. Hou je van mij?
Tuurlijk. - En van papa?
Papa staat naast je. Hou je van hem?
Als echtgenoot?
Ja, oudje, ik hou van je.
In deze eenvoudige ceremonie verklaar ik u man en vrouw.
U mag de bruid kussen.
Goed zo.
Wat doen we hier? Het is al verkocht. Geen nostalgie.
Wou je het niet zien?
Nee, we vertrekken. - Ik kon geen zaal huren,
dus kocht ik er een. Kom, mama.
Kom, mama.
We gaan lekkere dingen eten.
Wil je deze tafel?
Waarom niet? Het is dicht bij het raam.
Wat een mooi meisje.
Hoe heet je? - Victoria.
Wat een mooie naam. Kusje.
Wat mooi. - Tot straks.
Ze vergeet dingen, daarom zegt ze altijd hetzelfde.
Dat heb je al 100 keer gezegd. - Goed dan.
Eerwaarde.
Alles goed?
Wat een slechte taart. Wie maakte ze? Je vriendin?
Wat een slechte merengue. - Het is geen merengue.
Bedankt voor je komst. - Proficiat.
Al goed, al goed.
Dag, Sandra. - Alles goed?
Kennen jullie elkaar? - Via telefoon.
Mooie taart. Lekker.
Ik mocht Daniel toch meenemen? - Ja, ik mag hem.
Niet lachen. Pas op, je zou het niet zeggen,
maar hij is een Dick Watson.
Je pa heeft je nodig.
We beginnen opnieuw. - Jij niet.
Dit is van mij.
Jij mag tiramisu maken wanneer je maar wil.
Met veel plezier. Maar dit is van mij.
Ik wil ook opnieuw beginnen.
Maar help me wel met de naam. - Ik weet er een.
De naam van een vrouw.
Toen ik die vrouw voor het eerst zag...
voelde ik me een echte man.
Een vrouw die elke man in zijn armen wil houden.
Lollobrigida.
Leuk. - Niet zeggen aan je ma.
Nacho, pas op. Je richt op je gezicht.
Wat een sufferd.
Hij maakte zovelen blij en dan werd hij gekruisigd.
Helemaal akkoord. - Mag ik even?
Hou op over Christus.
Het ging over Maradona.
Ken je mijn ex? - Nee, wie is het?
De blondine.
Ze mag je. - Echt waar?
Ze zei dat ze jou naar de hel zou sturen als je geen priester was.
Ze heeft een mooie lach. - Ga ervoor.
Echt?
Wat een sterke vrouw.
Heb je dat gezien?
Waar gaan we op huwelijksreis?
Waarheen? Naar de hel.
Je zegt altijd hetzelfde.
Mij neem je niet beet. Ik weet dat je doet alsof.
En dat je eigenlijk nog altijd dezelfde Norma bent.
Maar mij raak je niet kwijt.
Want ik zal altijd bij je zijn.
Altijd.
Wat vervelend.
Alsjeblieft.
Wanneer ga jij trouwen? - Nooit.
Waar vind ik een prinses als jij? - Doe niet zo dom.
Het is net als bij Fred Astaire. Het lijkt zo makkelijk.
Een beetje dichter. Iets dichter. Oom, dichter bij tante.
Rafael, je staat buiten beeld. - Vooruit.
Vooruit. - Zeg whisky.
Lach maar. - Mama, lach eens.
Lach eens. - Kijk eens naar me.
Kijk eens. - Whisky.
Lach eens, vooruit. Een glimlach. Vooruit.
Ja, goed zo.
Wacht, wacht. - Wat is er?
Kijk wat ik voor je heb. - Snel dan.
Kijk wat ik vond. Kijk.
Dat komt me bekend voor.
De iengte, hé? Het lijkt wel een kinderbeen.
Moet je kijken. Alsjeblieft. - Wacht.
Da's nog niks. Kijk.
Moet je dat zien. - Het is een thermos.
Is hij een uitgestorven soort? - Nee, Dick Watson.
Ach zo.
Ik snap het.
Ondertiteling: DevilsBackbone